Nieuwsarchief
De thermen van Hoogvliet.
17 April 2011 - Ingezonden stuk []

De thermen van Hoogvliet.

Velen zullen verbaasd zijn. Algemene reactie: zeker een verlate 1 april grap !

Nou niet helemaal maar wat wel waar is dat we als nieuwe bewoners van Hoogvliet onze vestiging hier als een warm bad hebben ervaren. Vandaar het grapje met de thermen. Na lang in het buitenland in de luchtvaart gewerkt te hebben keerde ik als geboren Utrechter terug naar Nederland met mijn echtgenote met wie ik al 57 jaar gehuwd ben.

Na beiden in de VUT geraakt omstreeks 1995 verhuisden we van Zoetermeer naar Drachten in het mooie Frysln dat we hadden leren kennen na het herstelde contact met mijn 9 jaar jongere broer die daar bleek te wonen.. We hadden een mooie tijd in onze fijne eensgezins huurwoning met voor- en achtertuin. Maar...we werden ouder en ouder en alhoewel onze dochters ons vaak ophaalden vanuit het 243 km ver gelegen Hoogvliet gingen leeftijd en gezondheid een rol spelen en kozen er uiteindelijk voor in hun nabijheid te komen wonen want ook met OV, deeltaxi-bus-trein-metro tezamen meer dan 5 uren was het geen doen meer. Dus maakten we in december 2010 kennis met deelgemeente Hoogvliet voor inschrijving bij Burgerzaken, voor zorg en welzijn bij de Vraagwijzer en voor andere zaken bij n van de sociale raadslieden.

Voor ons beiden nogal op leeftijd was de ontvangst en de bejegening in de Stadswinkel als een warm bad. Als ooit de veel gebruikte en misbruikte modern management term "klantvriendelijkheid" op zijn plaats is dan geldt dat zeker in alle opzichten voor Deelgemeente Hoogvliet waar men dicht bij de burger staat en op allerlei wijze het begrip deelgemeente waar maakt. Men deelt immers het wel en wee van de Hoogvlieters. Daarom zou het jammer zijn dat Den Haag gehoor geeft aan het "Donnerwetter"  gedoe.

Is men in het Haagje de idealen vergeten van kleinschaligheid, dichter bij de burger staan, mensen als mensen behandelen en de afstand tussen overheid en burger verkleinen ? Na buitenlands verblijf en sinds 1970 woonachtig  te zijn geweest in Wageningen (gemeentehuis erg ambtelijk en afstandelijk -60% beroeps-bevolking ambtenaar of student-), Zoetermeer  (onder de rook van Den Haag is men op het stadhuis nogal koudekikkerig) en Drachten (men doet zijn best in het nieuwe stadhuis waar privacy niet hoog in het vaandel staat en een zekere noordelijke afstandelijkheid als normaal wordt ervaren) beschouwen wij onze "immigratie" naar het groene, levendige en actieve Hoogvliet als een waardevolle stap.

Niet voor niets zijn we beiden lid geworden van een partij als Nieuw Hoogvliet die pal staat voor alle Hoogvlieters en deze deelgemeente een voorbeeld laat zijn van een overheid die dicht bij de burger staat en het aloude begrip "overheids-dienaar" op moderne en adequate wijze vertolkt.

April 2011 Ton en Nell Bernsen


 

...Terug