Nieuwsarchief
grote belangstelling voor 4 mei herdenking
06 May 2012 - Nieuwsbericht [webmaster]




Gisterenavond heeft, aansluitend op de herdenking in de dorpskerk van Hoogvliet, onder grote belangstelling de herdenking bij het 4 mei monument plaatsgevonden.

Net als vorig jaar, waren er ook dit jaar weer meer belangstellenden. Het was een indrukwekkende plechtigheid. Edwin Smid deed een oproep in zijn toespraak ( http://www.youtube.com/watch?v=s85xJZDweHY&list=FL1O0Dlq-zqQito9O2xDhVkA&index=1&feature=plpp_video ) en (onder dit bericht) om werk te maken van het overdragen van onze vrijdheid door dit merkbaar te laten zijn in ons doen en laten.

Aansluitend volgde de kranslegging door dhr. Chris van der Graaf en Edwin Smid

http://www.youtube.com/watch?v=s85xJZDweHY&list=FL1O0Dlq-zqQito9O2xDhVkA&index=1&feature=plpp_vide

-------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Dames en heren, meisjes en jongens,

Nog maar 67 jaar geleden,.....Doorgeven,.....herdenken, vrijheid.

Vandaag zijn wij 2 minuten stil. Vandaag herdenken we allen, burgers en militairen, die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog, en tijdens oorlogssituaties en bij vredesoperaties daarna.

Het thema van deze 4 mei herdenking is: "Vrijheid geef je door''. Dit thema heeft mij de afgelopen weken bijzonder bezig gehouden en mijn gedachten over dit thema wil ik graag met u delen.

De afgelopen weken heeft er in de media een discussie plaats gevonden over de nationale herdenking en het vieren van onze vrijheid, waarbij helaas de werkelijke essentie van herdenken en vieren niet aan de orde kwam. Het ging over sancties, over een kort geding, over wie wel en niet herdenken, over goed en fout, maar niet over doorgeven.

Herdenken is: in gedachten gedenken, plechtig herinneren, hulde aan een gestorvene brengen, plechtig aandacht schenken aan een gebeurtenis uit het verleden, eren, officieel en plechtig denken aan iets of iemand in het verleden.   

Ik ben er trots op dat ik morgen mijn, onze vrijheid mag vieren maar ook trots dat ik vanavond met respect, plechtig aandacht mag schenken aan ons verleden, aan het verleden van o.a. Pieter van de Wal. Stil mag staan bij al die mensen die het leven hebben moeten laten in de strijd voor onze vrijheid of slachtoffer werden.

Dat u en ik door stil te staan, door te memoreren, dat wij daardoor doorgeven. Want naast het doorgeven van vrijheid hebben wij naar mijn mening de plicht om ook aan de volgende generaties door te geven waarom wij herdenken. Je kan geen vrijheid vieren zonder te herdenken. Onze geschiedenis mag toch niet sterven met de getuigen?

Slechts 0,5 % van de getuigen zijn nog in leven. Wij zien op de tv hoe in landen mensen onderdrukt, vermoord en gemarteld worden. Landen waar de vrede en vrijheid in het geding zijn, beelden die slechts een fractie zijn van de gruweldaden die verricht zijn in de tweede wereld oorlog. Slechts 67 jaar geleden.

0,5 %,... Pieter van de Wal overleed in het najaar van 2011 en zou vandaag 80 jaar geworden zijn en is tot aan zijn dood getraumatiseerd geweest door de gebeurtenissen, die hij als kind in de tweede wereld oorlog heeft mee moeten maken. Pieter is slecht een van die personen die een zware last heeft mee moeten dragen. Pieter staat voor mij symbool voor al die andere mensen die vandaag de dag terug denken aan dat wat zij 67 jaar terug mee hebben gemaakt, de angst, het verdriet.

Dames en heren het leven in vrede en democratie zijn niet vanzelfsprekend. Wij moeten werken aan onze vrijheid, wij moeten ons in spannen voor de rechtsstaat en blijvend investeren in de kracht van de democratie.

In vrijheid schuilt voor ons een grootse persoonlijke uitdaging. We kunnen pas echt vrij zijn als wij de mening van de ander respecteren, de ander in zijn of haar waarde laten en het recht gunnen om zich uit te spreken. Ook als dat niet ónze mening is. Een mening die voortkomt uit eigen vrije gedachten en het niet zomaar klakkeloos navolgen van het gedachtengoed van anderen.

Ik hoop dat de momenten van stilte zoals vandaag, bijdragen aan de bewustwording bij ons zelf, dat wij ons steeds meer gaan realiseren dat het aan ons is om deze vrijheid te koesteren, ons voor deze vrijheid hard te maken, deze vrijheid uit te dragen, vrijheid zien, respectvol met elkaar omgaan, vriendelijk zijn, aandacht hebben voor elkaar, luisteren naar elkaar zonder daarbij het eigen belang voorop te stellen. Die vrijheid uitdragen, die vrijheid overdragen.

Maar ik spreek ook de hoop uit dat ondanks uw en mijn inzet voor die vrijheid, wij nooit, nooit vergeten welke offers dit van mensen heeft gevraagd. Onze vrijheid hebben wij te danken aan de moed van soms naamloze strijders.

Het is aan ons, het is aan u en mij, dat wij het herdenken van vanavond en het vieren van onze vrijheid morgen, niet alleen doorgeven, er niet alleen in geloven, maar het ook handen en voeten geven.

Tot slot lees ik u een gedeelte voor van het gedicht "Jonge Vrede"  van Leo Vroman  dat is voorgedragen tijdens de nationale herdenking in 1998.

 

Dus houd van elkaar!

Want nijd of haat

komt altijd veel te vroeg

maar echte

liefde nooit te laat.

Er bestaat geen reden

om je stuk te vechten.

Zelfs in vrede,

is er al pijn genoeg. 

 

Dank u wel

 

...Terug