Nieuwsarchief
Tussen Kunst en Kitsch
15 September 2010 - Nieuwsbericht [Donnie Mees]

Afgelopen zaterdag bracht Kunstkop naast de voor Hoogvlieters reeds jarenlang bekende kunstuitingen ook iets nieuws.
 
In het LCC De Zevensprong konden Hoogvlieters haar kunstschatten op 'waarde' laten bepalen door 3 deskundigen van Tussen Kunst en Kitsch: Willem de Winter (schilderkunst), Jan Beekhuizen (tin en volkskunst), Joseph Estié (aardewerk). De aangekondigde Nelleke van der Krogt was er niet om de boel aan elkaar te praten. Maar eerlijk gezegd heb ik haar niet gemist. Haar taak werd op vakkundige wijze overgenomen door Sipke Jan Bousema, o.a. bekend van opsporing verzocht,  het kinderprogramma Atlas en van het nieuwe AVRO-programma Cash op Zolder. Daarin speurt Sipke Jan Bousema samen met een taxateur naar verborgen schatten. Het ultieme doel: een klapper maken op de veiling, zodat de eigenaar een diepgekoesterde wens kan vervullen. En met dat doel ging ik natuurlijk ook naar het LCC De Zevensprong, uiteindelijk hoor je wel vaker dat zooi toch kunst blijkt te zijn.
Ik ging zonder kaartje, dat eerder die week bij de Zevensprong besteld en afgehaald had moeten worden. Maar volgens het LCC zou er aan het eind van de dag  - als alle kaartjesbezitters geweest waren -  vast nog ruimte zijn voor kaartloze Hoogvlieters. Een daarvan was ik dus. Een boodschappentas met ´kunst´ aan m´n fietsstuur was 's middags de eerste gang naar het gastvrije LCC.  Vanaf de tribune kon je goed volgen waar de Hoogvlieters mee kwamen, hoe blij (of juist niet) ze na beoordeling weer huiswaarts gingen en hoe Sipke Jan Bousema alle spannend en humoristisch aan elkaar praatte.
Toen ik aan de beurt was, liet ik als eerste een fantastisch pronkstuk zien (althans dat vond ik het toen ik het een jaar of 15 geleden kocht). Ik vertelde de aardewerkspecialist dat ik het al lang niet meer mooi vond en in de kliko had willen gooien, maar dat een zus het graag wilde hebben. Wel leuk als ik haar nu met behulp van deskundigen kon zeggen van welke beroemde kunstenaar het is en wat het dan 'waard' is, toch?!  Joseph Estié had toen een goed advies voor me. Hij vroeg: 'Bent u snel te beledigen? Ik ontkende en hij vervolgde: 'Ik zou het heel snel in die kliko gooien'.
Ik had ook nog een aardwerk mandje met een 'N' onderop. Volgens mijn huisgenoten was dat de 'N' van Napoleon porcelein. Laat dat nou gewoon de 'N' van Napels zijn geweest en ook volkomen waardeloos. Een vaasje schatte hij toch op enkele tientjes, en het was van italiaanse afkomst, van een plaats waar het mooiste glas gemaakt wordt (maar de naam ben ik vergeten). En mijn verzameling wit porcelein-met-meisje was mooi, kwam uit Engeland en daar moest ik zuinig op zijn (te laat, de helft is al beschadigd tijdens een stoeipartij van mijn jongens).
Ik vond het keileuk en dus snel naar huis gefietst om een nieuwe lading kunst te halen. Daar waren 2 borden bij waar de aardewerkman en de volkskunstman een leuk verhaal bij hadden. Nee, ze waren niks waard, maar het verhaal erbij vond ik kostelijk. Nou weet ik tenminste wat ik aan de muur heb hangen (en wat eventueel rijp is voor de kliko). En natuurlijk ben ik nog een derde keer terug geweest, niet met de fiets maar nu met een volgeladen auto. Ook hier zat niets van bijzondere waarde bij, maar ook dat geeft lol. Dus ik ben die middag niet rijker geworden, althans niet aan geld, maar wel aan ervaring.
 
Na veel waardeloos spul zoals dat van mij, kwamen er helemaal aan het eind van de dag toch nog 2 klapstukken binnen in het LCC: een theepotje van een of andere monnik en een schilderij waar tijdens het vervoer wel een stuk van de lijst was afgebroken (het gelukkig nog in de vervoers-vuilniszak). Ik geloof dat het schilderij Belgisch was, maar ik was te druk met mijn eigen spullen om daar alles van mee te krijgen.
 
Pechvogel
 
Ook wel grappig om te vermelden is het boek uit 1600 dat een Hoogvlieter had willen laten beoordelen. Een boek met prachtige prenten die in de guldentijd al eens afzonderlijk voor veel geld getaxeerd waren. Net als de eigenaar was ik ook erg benieuwd naar de waarde van het boek. Hoe dat afliep? De Hoogvlieter snelde naar huis om het boek te halen, maar hij kon het niet meer vinden. Dat heb je wel eens met waardevolle spullen, die verstop je zó goed dat jezelf niet meer weet waar. Wie weet krijgt de Hoogvlieter volgend jaar nog een kans. Ik hoop in ieder geval dat Tussen Kunst en Kitsch dan terugkomt, ik ga er dan zeker heen. Al zal ik voor spullen eerst de rommelmarkten af moeten lopen, want hier uit huis is zowat alles nu wel bekeken.
 
Donnie Mees

...Terug